হে অপৰিচিত,
আমি শুনাৰ পিছত
গীতবোৰ ক’লৈ যায় ?
আমি যাপন কৰাৰ পিছত
প্ৰেমৰ শব্দবোৰ ক’লৈ যায় ?
মমবাটিডাল গলি যোৱাৰ পিছত
তাৰ শিখাটো ক’লৈ যায় ?
তোমাৰ হাতেৰে তুলি লোৱাৰ পিছত
স্পৰ্শবোৰ ক’লৈ যায়?
নিৰ্বাপিত হোৱাৰ পিছত
বিজুলীবোৰ ক’লৈ যায়?
অৰণ্যত শাম কটাৰ পিছত
ধুমুহাবোৰ ক’লৈ যায়?
আৰু নুমাই যোৱাৰ পিছত
উল্কাবোৰ ক’লৈ যায়?
কোৱা মোক ক’লৈ যায়:
তাত তোমাৰ বাবে অপেক্ষা কৰিম, মোৰ প্ৰিয়তম ।গাদা অল-ছেমন এগৰাকী চিৰিয়ান মূলৰ কবি, সাংবাদিক, ঔপন্যাসিক আৰু প্ৰবন্ধকাৰ। ডামাস্কাছৰ এখন সৰু গাঁৱত জন্ম লাভ কৰা শ্ৰীমতী অল-ছেমন মধ্যপ্ৰাচ্যত নাৰীৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে এক সচেতন কণ্ঠ। কবিতাটো লোৱা হৈছে এন এন্থলজী অৱ মডাৰ্ন আৰবিক পোয়েট্ৰী ১৯৪৫-৮৪’ শীৰ্ষক সংকলনখনৰপৰা।)
মূল: গাদা আল-ছেমন
অনুবাদ: প্ৰকল্প ৰঞ্জন ভাগৱতী
ফোনঃ ৭০৮৬৪৮৩০০৯


