মানুহৰ জীৱনত বিভিন্ন বস্তু/উপাদানৰ আৱশ্যক হয় বিভিন্ন সময়ত। জীৱন পৰিক্ৰমাত আৱশ্যকীয় বস্তু/উপাদানৰ তালিকাখন সদায় বাঢ়ি গৈ থাকে আৰু কব নোৱাৰাকৈয়ে ই এসময়ত এনে এটা অভাৱনীয পৰ্যায় পাইগৈ যে তাক নিয়ন্ত্ৰণ কৰাটো একপ্ৰকাৰৰ কঠিন হৈ পৰেগৈ। মানুহে লোভৰ বশবৰ্তী হৈ জীৱনৰ সৌন্দৰ্যবোধৰ কথা পাহৰি যায় (সকলোৰে ক্ষেত্ৰত অৱশ্যে প্ৰযোজ্য নহয়)। বৰ্তমান যুগত মানুহৰ কৰ্মব্যস্ততা বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে মানুহ বহু পৰিমাণে যান্ত্ৰিক হৈ যোৱা যেন অনুভৱ হয়। সেয়েহে হয়তো জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাদেৱে বহু দিন আগতেই ‘শিল্পীৰ পৃথিৱী’ত সকীয়াই দি কৈছিল- “জীৱনত কেৱল আৱশ্যকতাক ৰাখি সৌন্দৰ্য প্ৰয়োগক যদি বাদ দিয়া যায় তেন্তে বোধকৰো মানুহৰ জীৱনৰ সকলো মধুৰতা নাশ পাব। মানুহ মাত্ৰ এটা বুদ্ধিমান পশুৰূপেহে পৃথিৱীত থাকিব”।
ফোন নং ৯৪৩৫০১২১৯১
